Mario's Tennis

Mario's Tennis is waarschijnlijk het eerste spel dat de meeste mensen op de Virtual Boy hebben uitgeprobeerd, vooral omdat het er zo in zat. Je komt rechtstreeks op een rood-zwarte baan terecht met dit ongemakkelijke maar best coole 3D-perspectief, alsof je vlak achter de schouder van je personage zweeft. In het begin is het diepte-effect een beetje schokkend, maar zodra de wedstrijd begint, denk je er niet meer over na en probeer je gewoon je swings te timen.

Je kiest uit een reeks bekende gezichten, Mario, Luigi, Yoshi en zelfs Donkey Kong Jr., en elk heeft een iets andere bediening. Ik wist eerst niet zeker met wie ik mee moest gaan, dus koos ik voor Toad, omdat ik dacht dat hij snel zou zijn. Blijkt dat het goed met hem gaat, maar man, de CPU gaat niet gemakkelijk. Zelfs in de eerste ronde gooien ze een bal langs je heen als je ook maar op het verkeerde moment met je ogen knippert.

Er is geen multiplayer, wat voelt als een gemiste kans, maar als singleplayer-ervaring is Mario's Tennis verrassend chill. De wedstrijden zijn snel en zelfs als je een volley verprutst, blijft het tempo je in beweging. Het geeft een vreemde voldoening als je eindelijk een perfecte smash op een rij kunt zetten en deze in 3D-ruimte voorbij de tegenstander ziet vliegen.

Door fans gemaakte Mario